W celu wpasowania zdjęć lotniczych z 1945 roku w układ współrzędnych przeprowadzono proces korekcji geometrycznej oraz wygenerowano ortofotomapy. W wielu przypadkach dla badanego obszaru mamy do dyspozycji zaledwie jedno lub dwa pojedyncze zdjęcia (z różnego okresu) analizowanego obszaru. Brak pełnego bloku stanowi istotne utrudnienie, przez co nie można uzyskać elementów orientacji zdjęcia. Zdjęcia archiwalne często nie posiadają metryki kamery. Wszystkie te ograniczenia są istotnym utrudnieniem w procesie korekcji zdjęć. W analizowanym przypadku możliwość podjęcia próby wykonania ortofotomapy dają takie programy jak np. PCI Geomatica Ortho Engine. Elementy orientacji zewnętrznej są wyznaczane przy wykorzystaniu fotopunktów widocznych na zdjęciu, o znanych współrzędnych terenowych. Wykorzystywana jest tutaj georeferencja pośrednia, realizowana za pomocą przestrzennego indywidualnego (niezależnego) wcięcia wstecz (ang. space resection).

