Budynki, baraki obozowe oraz ogrodzenia zostały wyznaczone na podstawie interpretacji zdjęć lotniczych z 1944 i 1956 roku.

Obiekty wyznaczone w pierwszym etapie zweryfikowano poprzez analizę materiałów aktualnych tj. zdjęć lotniczych oraz danych pochodzących ze skaningu laserowego. Wyznaczone obrysy budynków i ogrodzeń zostały zmodyfikowane w przypadku ich obecności na materiałach aktualnych.
W tym celu wykorzystano numeryczny model terenu pochodzący ze skaningu laserowego.

Produktem skaningu laserowego jest zbiór punktów w przestrzennym układzie współrzędnych (x,y,z) – tzw. chmura punktów. Są to punkty odbicia od powierzchni terenu oraz obiektów znajdujących się ponad tą powierzchnią, tj. budynków czy drzew. Najczęstszym zastosowaniem skaningu laserowego jest budowa numerycznego modelu rzeźby terenu – NMT (ang. Digital Terrain Model – DTM lub Digital Elevation Model – DEM), to jest reprezentacji fizycznej powierzchni terenu z jej morfologicznymi formami. W takim przypadku punkty będące wynikiem odbicia od obiektów znajdujących się ponad powierzchnię terenu muszą być usunięte. W pracach tworzenia bazy danych, która była przedmiotem tego opracowania, wykorzystane zostały zobrazowania typu: mapa cieniowana, sky view factor i openness. Takie obrazy pozwalają dostrzec wiele przydatnych szczegółów dotyczących terenu oraz umożliwiają lepszą interpretację dostępnych danych.

Przykładowa wizualizacja dla obozu AL. Falkenberg – sky view factor, promień 5

Niezwykle przydatnym materiałem do wyznaczenia poszczególnych budynków obozów jest przetworzenie SVF (ang. sky view factor). Dobierając odpowiedni filtr promienia podczas przetwarzania danych NMT możemy dostrzec więcej szczegółów, m.in. lepiej widoczne są kontury budynków. W tym przetworzeniu dodatkowym atutem są również różnice pomiędzy poszczególnymi formami terenowymi, które są bardziej widoczne, przez co znacznie łatwiej zidentyfikować elementy budynków.

W oparciu o wyżej wymienione przetworzenia numerycznego modelu terenu budynki, które zostały wcześniej wrysowane na podstawie zdjęcia lotniczego, zostały poddane ponownej analizie. W przypadku, kiedy budynek był widoczny na zobrazowaniach danych wysokościowych, ale jego geometria była rozbieżna z tą pozyskaną na podstawie zdjęcia, można założyć, że elementy widoczne na zobrazowaniach NMT są bardziej dokładne, dlatego też geometria tych obiektów została zmodyfikowana w oparciu o te dane. Parametr widoczności na poszczególnych obrazach został wpisany w tabeli atrybutów warstwy „budynek”. Dzięki temu dane te można wykorzystać na wiele sposobów, m.in. zwizualizować zarówno obiekty wprowadzone na podstawie zdjęcia lotniczego, jak również porównać je z tymi wprowadzonymi z uwzględnieniem ich widoczności na NMT.

Niezwykle ważnym aspektem w tym przypadku jest również to, że wszystkie dane opracowane i zapisane zostały w aktualnie obowiązującym układzie współrzędnych PUWG 2000/5 i można bez problemu określić ich współrzędne. Przygotowanie danych w takiej postaci pozwala na wygenerowanie współrzędnych geodezyjnych wybranych obiektów, co umożliwia wytyczenie w terenie obiektów rozpoznanych na zdjęciach lotniczych i przetworzeniach NMT. Tym samym mogą służyć jako materiał wyjściowy do badań prowadzonych w terenie.

Wizualizacja budynków wprowadzonych na podstawie zdjęcia lotniczego z 1945 r. oraz budynków widocznych na przetworzeniach numerycznego modelu terenu. Budynki na terenie obozu AL. Marzbachtal